Fiesta winylowa trwa w najlepsze — obok nowości co krok wytwórnie proponują kolekcjonerom remastery kultowych płyt sprzed lat. Dziś na nasz portalowy warsztat trafia drugi album Queen pierwotnie wydany w 1974 roku, na którym zespół zaczyna klarować swój niepowtarzalny styl. Już wkrótce zawładnie on wyobraźnią słuchaczy na całym świecie.
Sam podział albumu Queen II na „Side White” i „Side Black” sugeruje wyraźną wizję. Pierwsza część, w dużej mierze autorstwa Brian May'a, ma jeszcze w sobie coś z klasycznego rocka bliskiego debiutowi, choć już podszytego charakterystyczną teatralnością. Wyróżnia się z pewnością rozbudowana ballada „White Queen (As It Began)”, gdzie słychać zamiłowanie muzyków do melodii i subtelnych aranżacji. Świetna melodia i zmodyfikowane brzmienie gitary nawiązujące do sitaru dopełniają całości. Zwiewny „Some Day One Day” to z kolei ciekawy utwór, przywodzący na myśl poszukiwania zespołów progresywnych początku lat 70.
Druga strona to świat Freddiego Mercury'ego — bardziej teatralny, fantastyczny i momentami wręcz barokowy. Napędza ją cięższy, rockowy „Ogre Battle” z charakterystycznymi zaśpiewami Freddiego i intrygującymi zagrywkami Briana Maya. Centralnym punktem albumu pozostaje „The March of the Black Queen” — odważna, wielowątkowa kompozycja zapowiadająca przyszłe, ambitne poszukiwania zespołu. Z kolei zamykający płytę „Seven Seas of Rhye” wnosi bardziej chwytliwe akcenty, które na tle reszty brzmią niemal jak ukłon w stronę radia.
"Queen II" to album muzycznych poszukiwaczy, niewypełniony jeszcze po brzegi evergeenami, które wkrótce grupa zacznie niemal hurtowo umieszczać na listach przebojów. Z jednej strony to świadectwo kształtowania się ich stylu, z drugiej — zbiór naprawdę interesujących rozwiązań i pomysłów, mniej komercyjnych, a wyraźnie zakorzenionych w tradycji ambitnego hard rocka tamtych lat.
Jak w przypadku wielu rocznicowych wydań, także „Queen II” ukazał się w kilku wersjach. Najbogatsza — „Queen II Collector’s Edition” w formacie 5CD+2LP — zawiera miks z 2026 roku, niepublikowane nagrania studyjne, odrzuty, demówki, koncerty oraz sesje radiowe. W tej recenzji skupiamy się jednak na podstawowej wersji reedycji z nowym miksem, który pozwala lepiej zanurzyć się w gęstej strukturze albumu. Chórki, wielośladowe gitary i drobne detale aranżacyjne są tu czytelniejsze, co przekłada się na jeszcze bogatsze doświadczenie odsłuchowe. Charakterystycznie otwierany gatefold z kultowymi zdjęciami zespołu oraz koperta z tekstami również nawiązują do koncepcji „Side White” i „Side Black”.
Płyty Queen II znajdziesz w naszej wyszukiwarce płyt winylowych.
