Nie ma lepszej pory na spotkanie z muzyką Syndyby niż przełom października i listopada. Wszystkie emocje towarzyszące tej porze roku – od melancholii po potrzebę wyciszenia – zostały precyzyjnie skondensowane w dziesięciu utworach wypełniających ten krążek.
Syndyba to duet tworzony przez pianistę Miłosza Bazarnika oraz perkusistę Łukasza Giergiela. Ich debiutancki album ukazał się nakładem oficyny Polvinyl, prowadzonej przez Tomka Olszewskiego. Kiedy Tomek zaproponował nam objęcie wydawnictwa patronatem medialnym i podesłał test press, po pierwszym odsłuchu od razu do niego zadzwoniłem: „Trafiłeś w punkt – niedawno zachwycałem się płytą «Over Tag» duńskiego duetu Svaneborg Kardyb”. Co ciekawe, sami muzycy Syndyby wcale nie odżegnują się od tych skandynawskich powinowactw.
Jaki jest więc ich przepis na uchwycenie jesiennych barw w jazzowych kadrach? Przede wszystkim szlachetny minimalizm, eteryczne plamy fortepianu oraz nienachalna, pracująca w planie perkusja. To niespieszna, północna szkoła grania, która potrafi wciągnąć i otulić słuchacza – nie tyle ciepłem kawiarnianego dymu, ile rześką mgłą chłodnego poranka (kapitalne kompozycje „Stay”, „Balm” czy „Dark Light”). Podczas tego nastrojowego spaceru potrafi jednak wyjrzeć słońce, czego dowodem jest rozświetlony „Magical Forest”. Płyta w gruncie rzeczy okazuje się intymną opowieścią o konfrontacji z emocjami – jak wspomina w wywiadach Miłosz Bazarnik – to zapis poszukiwania spokoju, ale też zmagania z gniewem i bezsilnością. Wyraźniejszym wyłamaniem z tej oszczędnej formuły jest pulsujący „Who Knows”, w którym do głosu dochodzi elektronika, zapętlony bas i wyjątkowo chwytliwy motyw przewodni.
O mroźnym poranku wspominam nieprzypadkowo, bo do takiej interpretacji naturalnie prowadzi oprawa graficzna wydawnictwa. Całość zamknięto w surowej, czarno-szaro-białej tonacji: od okładki i insertu ze zdjęciami, aż po efektowny winyl w wersji marble. Od strony realizacyjnej tłoczenie wypada równie przekonująco – brzmienie jest krystaliczne, tło ciche, a separacja obu instrumentów pozwala delektować się akustyczną przestrzenią. Winylowa „Syndyba” ukazała się w ściśle limitowanym nakładzie zaledwie 100 egzemplarzy, dlatego poszukiwacze wysmakowanych dźwięków nie powinni zwlekać z zakupem. Jeśli wyobrazimy sobie jesień jako osobny kraj, ten album jest z niego bez wątpienia najpiękniejszą pocztówką.
Płytę kupisz tutaj.
