Czasem trudno wyjść poza własną muzyczną strefę komfortu. Gdy jednak zdecydujemy się na taki krok, zazwyczaj albo cieszymy się z odkrycia czegoś nowego i poszerzenia horyzontów, albo… trafiamy na dźwięki, które jeszcze przez długi czas potrafią nas prześladować. Sięgając po winyl Wicked: For Good The Soundtrack od razu pomyślałam, że ta recenzja będzie dla mnie w pewnym sensie wejściem na nieznany teren i w związku z tym towarzyszyły mi pewne obawy.
Być może dla niektórych zabrzmi to zaskakująco, ale nie potrafię wymienić ani jednego utworu Ariany Grande czy Cynthii Erivo. Kluczowym argumentem, który ostatecznie zachęcił mnie do odsłuchu i wzbudził moje zaufanie była osoba Stephena Schwartza – fundament całego projektu i twórca o ogromnym doświadczeniu w świecie musicalu. Warto dodać, że oryginalny album broadwayowski nie jest mi (jeszcze!) znany, co postrzegam raczej jako zaletę: mogłam podejść do materiału bez porównań i ocenić go jako autonomiczne dzieło. Moje początkowe myśli, że odsłuch tego winyla będzie dla mnie zupełną strefą nieznaną, okazały się trochę błędne. To była podróż po dźwiękach, które odkrywałam w dzieciństwie, ale tym razem w nowoczesnej odsłonie.
Otwierający płytę utwór „Every Day More Wicked” wydaje się zbyt intensywny, wręcz przytłaczający. Mnogość dźwięków i gwałtowne wejście na wysokim „C” początkowo mnie zniechęciły. Dopiero w połowie nagrania uświadomiłam sobie, z jaką konwencją mam do czynienia i że muszę zmienić sposób słuchania. To moment, w którym warto „obudzić” w sobie wewnętrzne dziecko, wychowane na animacjach i piosenkach o podobnej estetyce. Gdy odkurzyłam te wspomnienia, stopniowo zaczęłam wchodzić w ten świat, choć nachalne chórki wymagały ode mnie najwięcej cierpliwości i adaptacji.
W kolejnych utworach coraz wyraźniej słychać, jak dopracowana i konsekwentna jest linia melodyczna. Aranżacje robią bardzo dobre wrażenie, a bogactwo instrumentarium sprawia, że odsłuch staje się prawdziwą ucztą dla ucha. Partie wokalne są bez zarzutu, technicznie prawidłowe i profesjonalne – choć nie wywołują u mnie emocjonalnego przełomu. Szczególną uwagę zwróciłam jednak na nostalgiczny utwór „Wonderful”, przywołujący klimat klasycznych, nieco zapomnianych bajek.
Samo wydanie winylowe prezentuje się atrakcyjnie: kolorowe oraz ciekawe, dźwięk płynący z winyla jest czysty i dopracowany, co dodatkowo sprzyja odsłuchowi. Myślę, że ten album ma wiele potencjalnych zastosowań, bo może być prezentem dla dziecka, gratką dla miłośników musicali, a nawet ciekawym materiałem do nauki języka angielskiego. Dykcja wykonawców jest bardzo wyraźna, każde słowo pozostaje zrozumiałe, zupełne przeciwieństwo przypadkowego koncertu w brytyjskim pubie ;)
Muszę także dodać, że połączenie głosów Cynthii Erivo i Ariany Grande okazało się trafionym pomysłem. Ich barwy dobrze się uzupełniają, tworząc spójny, bajkowy duet. Również pozostali goście zostali dobrani z wyczuciem i nie zaburzają ogólnej harmonii projektu. Mimo że materiał powstał z nastawieniem na dostarczenie rozrywki, to po jedenastu utworach czuję wyraźne zmęczenie. Album startuje z dużą siłą, by zakończyć się subtelnie i delikatnie, za co moje uszy dziękują.
Na marginesie dodam, że po zapoznaniu się z winylem algorytmy mediów społecznościowych zaskakująco szybko podsunęły mi materiały związane z „Wicked”, choć to już zupełnie inna opowieść, zdecydowanie mniej bajkowa. Szczegółów zdradzać nie będę, ale tęsknie za czasami, kiedy odsłuch winyla nie powodował ataku treściami w Internecie związanymi z prywatnymi sprawami artystów.
Jeśli więc, drogi Czytelniku, masz ochotę na sentymentalną podróż do dziecięcych wspomnień, chcesz odpocząć od codzienności albo szukasz sprawdzonej płyty dla młodszego słuchacza, ta pozycja może okazać się strzałem w dziesiątkę. A jeśli jesteś fanem „Wicked”, wówczas będzie absolutnie obowiązkowa.
Album znajdziecie w naszej wyszukiwarce płyt winylowych.
